Maria Valtorta 73.
73. ZŁE PRZYJĘCIE JEZUSA W NAZARECIE
[por. Mt 13,53-58; Łk 4,16-20]
Napisane 13 lutego 1944. A, 1800-1801 i 1805-1813
Widzę wielkie czworokątne pomieszczenie. Mówię tak rozumiejąc, że jest to
synagoga w Nazarecie (jak mówi mi ten, kto poucza mnie wewnętrznie). Są tu
nagie mury pomalowane na żółto, a na boku – rodzaj siedzenia na
podwyższeniu. Jest też pulpit z rulonami na wierzchu. Pulpit czy półka? Sami
wybierzcie nazwę. Jest to bowiem rodzaj pochylonego stołu, stojącego na
jednej nodze, na którym poukładane są zwoje.
Ludzie modlą się inaczej niż my: wszyscy są zwróceni na bok, nie mają
złożonych rąk, lecz [trzymają je] trochę tak, jak kapłan przy ołtarzu. Ponad
siedzeniem i pulpitem są lampy.
Nie rozumiem powodu tej wizji. Przez jakiś czas nie zmienia się. Jezus mówi mi,
że mam ją opisać, więc opisuję.
301
Teraz czyta rabin. Słyszę jego głos, monotonny i nosowy, jednak nie rozumiem
słów wymawianych w języku, którego nie znam. W tłumie znajduje się Jezus z
kuzynami - apostołami …Více
Maria Valtorta 246.
246. Bájka pre Nazaretčanov, ktorí ostávajú neveriaci
7. august 1945
1 Znova vidím nazaretskú synagógu, avšak v sobotu.
Ježiš prečítal bájku proti Abimelechovi
* Pozri Sdc 9, 8-15.*
a zakončil ju slovami: „Vyšľahne oheň z bodliaka a strávi libanonské cédre." Potom vrátil zvitok predstavenému synagógy.
„Zvyšok už neprečítaš? Bolo by to dobre, aby bájku pochopili," povie predstavený.
„Netreba. Doba Abimelecha je veľmi vzdialená. Použijem starú bájku na terajšiu dobu.
Počúvajte, obyvatelia Nazareta. Vy už poznáte zmysel bájky proti Abimelechovi, lebo vás ho naučil váš predstavený synagógy, ktorého to svojho času naučil rabbi a jeho zase iný rabbi, a tak sa to dialo po celé stáročia vždy tou istou metódou a s tými istými závermi. Odo mňa si vypočujete jej ďalší zmysel. A prosím vás, aby ste použili svoju chápavosť a neboli ako lano na rumpáli studne, ktoré, kým sa neopotrebuje, sa pohybuje z rumpálu do vody a z vody na rumpál bezo zmeny. Človek nie je uviazané konopné …Více
ach ta genetika
youtube.com/shorts/DajI-ZYDWQ0?cbrd=1&ucbcb=1
Syn vysvětluje své matce. Manželka, mi řekla, že v po porodu něměla mléko a mašeho syna kojila černoška a proto je takový černý. Něco na tom asi bude. Já když jsem tě porodila, tak jsem také neměla mléko a tak jsem ti dávala kravské, ale že z tebe bude takový vůl, to mě ani ve snu nenapadlo.
Maria Valtorta 245.
245. Ježiš vyvráti obžaloby Nazaretčanov podobenstvom o uzdravení malomocného
6. august 1945
1 Alfejov dom je prvé miesto, kde sa Ježiš v Nazarete zastaví. Práve vstupuje do záhrady, keď sa stretne s Máriou Alfejovou, ktorá smeruje s dvomi medenými džbánmi k studni.
„Pokoj s tebou, Mária!" povie Ježiš a objíma príbuznú, ktorá, bezprostredná ako vždy, ho pobozká s výkrikom radosti.
„Dnes bude určite deň pokoja a radosti, Ježiš môj, pretože si prišiel! Ó, moji drahí synovia! Aké je to šťastie pre vašu mamku, keď vás vidí!" A nežne bozkáva svojich synov, ktorí idú hneď za Ježišom. „Dnes zostanete so mnou, pravda? Práve som rozložila oheň v peci na chlieb. Išla som po vodu, aby som nemusela prerušiť pečenie."
„Mamka, ideme my," vravia synovia a už aj chytajú džbány do rúk.
„Akí sú dobrí! Pravda, Ježiš?“
„Veľmi dobrí," potvrdí Ježiš.
„Ale aj k tebe, je tak? Lebo ak by teba mali radi menej než mňa, nemala by som ich až tak rada."
„Neboj sa, Mária. Sú mi len na radosť."
„Si …Více
Maria Valtorta 73.
72. «ŁASKA DZIAŁA ZAWSZE TAM, GDZIE JEST PRAGNIENIE BYCIA
SPRAWIEDLIWYM»
Napisane 13 lutego 1944. A, 4476-4478
Jezus mówi: «Tu umieścicie trzecią i czwartą wizję z 13 lutego 1944.
Jak widzisz, Szymon, mniej uparty, poddał się sprawiedliwości ze świętą
gotowością – jeśli nie całkowicie, to przynajmniej częściowo. On nie stał się od
razu Moim uczniem, a jeszcze mniej apostołem, jak nazwałaś go – z niewiedzy –
rok temu. Był przynajmniej neutralnym obserwatorem po tym spotkaniu po
śmierci Alfeusza. [Stał się też] obrońcą swej matki i Mojej w momentach, w
których mężczyzna powinien ich bronić przed szyderstwami ludzi. Nie był na
tyle odważny, by się przeciwstawić tym, którzy traktowali Mnie jak “szaleńca”.
Był jeszcze zbytnio “człowiekiem”, by się trochę nie czerwienić z powodu Mnie,
żeby się nie niepokoić z powodu niebezpieczeństw dla całej rodziny, z powodu
Mojego apostolatu przeciwnego różnym sektom. Był już jednak na dobrej
drodze. Po Ofierze potrafił nią kroczyć coraz …Více
Maria Valtorta 244.
244. Ján zopakuje Ježišovu reč o stvorenom svete a o národoch, ktoré očakávajú Svetlo
5. august 1945
1 Všetci vystupujú skratkami vedúcimi do Nazareta. Zdá sa, že svahy galilejských kopcov boli stvorené dnes ráno, tak pekne ich umyla nedávna búrka a rosa ich udržuje v rannom slnku žiarivé, svieže a jagavé. Vzduch opája pocitom sviežosti a rozjarenosti a je taký čistý, že vidieť všetky detaily viac či menej vzdialených hôr.
Keď prídu na vrchol kopca, kochajú sa výhľadom na jazero, ktoré je v tomto rannom svetle prekrásne. Všetci ho obdivujú, napodobňujúc Ježiša. No Mária z Magdaly skoro odvráti pohľad od jazera a hľadá čosi iné. Jej zrak sa upiera na horské svahy severozápadným smerom a zdá sa, že nenašla, čo hľadala.
Zuzana, ktorá stojí vedľa nej, sa jej spýta: „Čo hľadáš?"
„Chcela by som nájsť vrch, kde som stretla Učiteľa."
* Pozri v (3) 174.11/14.*
„Spýtaj sa jeho."
„Ó, to nestojí za to, aby som ho rušila. Práve sa rozpráva s Judášom z Kariotu."
„Aký je to človek,…Více
Maria Valtorta 71.
71. JEZUS W DOMU MARII ALFEUSZOWEJ ZAWIERA POKÓJ Z KUZYNEM
SZYMONEM
Napisane 12 lutego 1945. A, 4470-4476
Zapada wieczór pośród czerwonej zorzy zmierzchu, która zapala się jak ogień.
Staje się coraz ciemniejsza – aż do przybrania koloru rubinowego fioletu.
Wspaniały, rzadki kolor barwi zachód. Zaciera się powoli aż do zaniknięcia w
ciemnym kobalcie nieboskłonu, tam skąd coraz bardziej zbliża się wschód
gwiazd i księżyca, którego rożek dochodzi już do drugiej kwadry. Rolnicy
spieszą, by dotrzeć do domów, w których rozpalone paleniska roztaczają w
powietrzu kłęby dymu ponad niskimi domami Nazaretu.
Jezus idzie w stronę miasta. Wbrew oczekiwaniom uczniów nie chce, aby
ktokolwiek uprzedzał Matkę. Mówi:
«Nic się nie stanie. Po co Ją wcześniej niepokoić?»
Jezus znajduje się już pomiędzy domami. Kilka pozdrowień, jakieś szepty z tyłu,
grubiańskie wzruszenie ramionami, trzaśnięcie drzwi, kiedy przechodzi grupa
apostołów.
Mimika Piotra to prawdziwy poemat, jednak i inni są trochę …Více
Maria Valtorta 70.
70. JEZUS ODBIERA W MIEJSCOWOŚCI NADMORSKIEJ LISTY DOTYCZĄCE
JONASZA
Napisane 11 lutego 1945. A, 4450-4465
Jezus znajduje się we wspaniałej nadmorskiej osadzie. Widać ją jak na mapie
nad naturalną, wielką zatoką, dobrze chronioną, zdolną do przyjęcia licznych
statków, umocnioną jeszcze bardziej przez portowy wał. Musi też służyć
oddziałom wojska, bo widzę triery rzymskie z żołnierzami na pokładzie.
Wysiadają na ląd dla zmiany albo dla wzmocnienia garnizonu. Port, to znaczy
portowa osada, przypomina mi nieco Neapol, nad którym dominuje Wezuwiusz.
Jezus siedzi w ubogim domu, blisko portu, z pewnością w domu rybaków. Być
może są to przyjaciele Piotra lub Jana, bo widzę, że czują się swobodnie w
domu, jakby zaprzyjaźnieni z jego mieszkańcami. Nie widzę pasterza Józefa ani
wciąż nieobecnego Iskarioty. Jezus rozmawia serdecznie z mieszkańcami domu
i z innymi osobami, przybyłymi, aby Go słuchać. Nie jest to przemawianie, lecz
słowa zawierające rady, pociechę, której tylko On potrafi …Více
Maria Valtorta 228.
Scházející díl k datu 14.12.2025
228. V loďke do Betsaidy, kde Marziama zveria Porfýrii
24. júl 1945
1 Ježiš je spolu so svojimi apoštolmi na Galilejskom jazere. Je včasné ráno. Sú tu všetci apoštoli, lebo je tu aj Judáš, úplne uzdravený, s tvárou, čo mu znežnela pretrpenou chorobou a poskytnutou starostlivosťou. A je tu i Marziam, trochu vystrašený, keďže na vode je prvý raz. Nechce to dať najavo, ale pri každom silnejšom zakolísaní objíma jednou rukou okolo krku ovečku, ktorá s ním prežíva strach a žalostne bľačí. Druhou rukou sa chytá čoho môže - sťažňa, lavičky, vesla alebo Petrovej či Ondrejovej nohy či nohy niektorého z pomocníkov, ktorí prechádzajú okolo pri manévrovaní s loďkou. A zatvára oči, azda presvedčený, že je to jeho posledná hodina.
Peter sa mu občas prihovorí a tľapne ho prstami po líci: „Tak čo, nebojíš sa? Učeník sa nesmie nikdy báť." A chlapec prikývne, že nie, ale keďže vietor sa dvíha a voda je čoraz nepokojnejšia, keď sa blížia k ústiu Jordánu …Více
Maria Valtorta 243.
243. V Káne v dome Zuzany. Ježišov vzhľad, spôsoby a hlas. Debata o posadnutosti
4. august 1945
1 Oslava Ježišovho príchodu do domu v Káne je len trochu menšia ako na svadbe spojenej so zázrakom. Chýbajú hudobníci, nie sú tu pozvaní hostia, dom nie je vyzdobený vencami kvetov a zelenými halúzkami, nie sú tu stoly pre mnohých hostí, ani starejší pri stoloch, ani džbány plné vína. Ale všetko prekonáva láska. Prejavuje sa teraz vo svojej správnej forme a miere, teda nie hosťovi, azda aj trochu príbuznému, ktorý však vždy zostane človekom, ale hosťovi Učiteľovi, ktorého pravú prirodzenosť poznajú, uznávajú a uctievajú ako Božie Slovo. A preto srdcia v Káne milujú celou svojou bytosťou veľkého Priateľa, ktorý odetý vo svojich ľanových šatách stojí vo vchode do záhrady medzi zeleňou zeme a červeňou súmraku a svojou prítomnosťou všetko skrášľuje. A svoj pokoj vniesol nielen dušiam, ktoré pozdravil, ale dokonca aj veciam naokolo.
Naozaj sa zdá, že kamkoľvek uprie svoje …Více
Maria Valtorta 242.
242. V Tiberiade s Máriou z Magdaly. Riman Krispus a hľadanie pravdy
3. august 1945
1 Keď sa loďka zastaví v malom prístave v Tiberiade, niekoľkí povaľači, čo sa prechádzajú po nábreží, sa pribehnú pozrieť, kto prichádza. Sú tam ľudia všetkých spoločenských vrstiev a všetkých národností. Preto sa miešajú dlhé odevy všetkých farieb, dlhé vlasy a dôstojné brady Izraelitov s kratšími bielymi vlnenými šatami bez rukávov, s oholenými tvárami a s krátkymi vlasmi urastených Rimanov. A s ešte kratšími šatami zakrývajúcimi štíhle a zženštilé telá Grékov, ktorí vyzerajú, akoby si osvojili umenie svojho starého národa aj v pózovaní, lebo vyzerajú ako sochy bohov, ktorí zostúpili na zem v smrteľnom ľudskom tele, odetí do mäkkých tuník, s klasickými tvárami pod nabrčkavenými navoňanými vlasmi a s rukami ovešanými náramkami, čo sa trblietajú pri ich nacvičených pohyboch.
Medzi Rimanov a Grékov sa zamiešali mnohé prostitútky, keďže tí sa nehanbia so svojimi milenkami producírovať …Více
Maria Valtorta 69.
69. JEZUS NA LIBANIE U PASTERZY BENIAMINA I DANIELA
Napisane 10 lutego 1945. A, 4438-4449
Jezus idzie u boku Jonatana zieloną i cienistą ścieżką. Za nimi [kroczą]
apostołowie, rozmawiając ze sobą. Piotr odłącza się, idzie naprzód i – szczery
jak zawsze – pyta Jonatana:
«Czy jednak nie jest krótsza droga wiodąca przez Cezareę Filipową? Poszliśmy
tą drogą... a kiedy dojdziemy? Ty z twoją panią szedłeś inną drogą?»
«Z chorą wszystko ryzykowałem. Jednak musisz pamiętać, że należę do służby
dworzanina Antypasa, a Filip po tym haniebnym kazirodztwie nie patrzy dobrym
okiem na dworzan Heroda... To nie ze względu na mnie się obawiam. Lecz
chodzi o was, a w szczególności o Nauczyciela. Nie chcę przydawać wam
kłopotów i stwarzać wrogów. W Tetrarchii Filipa potrzeba Słowa tak samo jak w
286
Tetrarchii Antypasa... A jeśli was znienawidzą, jak będzie to możliwe? W drodze
powrotnej pójdziecie tamtędy, jeśli uznacie to za lepsze.»
«Pochwalam cię za ostrożność, Jonatanie, lecz w drodze powrotnej …Více
Maria Valtorta 241.
241. Povolanie Filipovej dcéry. Príchod do Magdaly a podobenstvo o stratenej drachme
2. august 1945
1 Loďka sa plaví popri brehu z Kafarnauma do Magdaly.
Mária z Magdaly po prvýkrát zaujala svoju obvyklú polohu po obrátení sedí na dne loďky pri Ježišových nohách, zatiaľ čo on ako zvyčajne sedí na jednej z lavičiek loďky. Jej tvár je dnes úplne iná ako včera. Ešte to nie je rozžiarená tvár Magdalény, ktorá beží v ústrety svojmu Ježišovi vždy, keď príde do Betánie, ale nevidno v nej už strach a útrapy. A oči, prv sklopené — keďže predtým boli bezočivé —, sú teraz vážne a pokojné. V ich dôstojnej vážnosti sa občas mihne iskierka radosti, keď počúva Ježiša, ako sa rozpráva s apoštolmi, so svojou matkou či s Martou.
Hovoria o dobrote Porfýrie, takej jednoduchej a pritom tak veľmi milujúcej, hovoria o srdečnom prijatí Salome i o manželkách Bartolomeja a Filipa, ktorý povie: „Keby dievčatá neboli ešte také mladučké a matka by nebola proti tomu, aby chodili po cestách, i ony …Více
Maria Valtorta 68.
68. UZDROWIENIE JOANNY, MAŁŻONKI CHUZY, W POBLIŻU KANY
[por. Łk 8,2-3] Napisane 8 lutego 1945. A, 4426-4437
Uczniowie są na tyłach domu, w trakcie wieczerzy, spożywanej w wielkiej
pracowni Józefa. Warsztat służy za stół i wszystko, co potrzebne, znajduje się
na nim. Widzę, że pracownia służy także za pomieszczenie do spania. Na dwóch
innych stołach stolarskich, zmienionych na posłania, są maty. Wzdłuż murów
postawiono niskie łóżka (maty na drewnianych listwach).
Apostołowie rozmawiają ze sobą i z Nauczycielem.
«A więc to prawda, że udajesz się na Liban?» – dopytuje się Iskariota.
280
«Nigdy nie czynię obietnic, aby ich potem nie wypełnić. A to obiecałem dwa
razy: pasterzom i piastunce Joanny, małżonki Chuzy. Czekałem pięć dni, jak
powiedziałem, i dla pewności dorzuciłem jeszcze dzisiejszy dzień. Jednak teraz
odchodzę. Pójdziemy po wschodzie księżyca. Droga będzie długa, nawet jeśli
przepłyniemy łodzią do Betsaidy. Jednak chcę dać tę radość Memu sercu
pozdrawiając także …Více
Maria Valtorta 240.
240. V Betsaide u Porýrie a Marziama, ktorý naučí Magdalénu Ježišovu modlitbu
1. august 1945
1 Na Galilejské jazero sa vrátil pokoj. Všetko je krajšie ako pred búrkou, lebo sa očistilo od prachu. Vzduch je úplne čistý a pri pohľade na oblohu máte dojem, že je vyššie, že sa nadľahčila... Je ako takmer priehľadný závoj prestretý medzi zemou a jasom raja. Jazero odzrkadľuje túto dokonalú modrosť a tichučko sa usmieva svojou tyrkysovou vodou.
Začína sa brieždiť. Ježiš s Máriou, Marta a Magdaléna nastupujú na Petrovu loďku. Okrem Petra a Ondreja sú s nimi Horlivec, Filip a Bartolomej. Matúš, Tomáš, Ježišovi bratranci a Iškariotský sú na druhej loďke, patriacej Jakubovi a Jánovi. Plavia sa priamo do Betsaidy. Krátka cesta, pri ktorej napomáha priaznivý vietor. Zdolajú ju za niekoľko minút.
Keď už majú pristáť, Ježiš povie Bartolomejovi a jeho neoddeliteľnému druhovi Filipovi: „Vy pôjdete upovedomiť svoje manželky. Dnes prídem k vám domov." A veľavravne pozrie na oboch.
„Pôjdeme …Více
Maria Valtorta 67.
67. «NATURA LUDZKA APOSTOŁÓW – JAKŻE ONA CIĄŻYŁA!»
Napisane 13 lutego 1944. A, 1813-1818
Jezus mówi:
«Mały Janie, dziś jest wiele pracy. Jednak jesteśmy spóźnieni o jeden dzień, a
nie możemy działać powoli. Udzieliłem ci siły na tę dzisiejszą pracę. Dałem ci
cztery rozmyślania, abyś mogła mówić o cierpieniach Maryi i Moich, które
przygotowywały Mękę. Miałem mówić o tym wczoraj, w sobotę, w dniu
poświęconym Mojej Matce. Ale miałem nad tobą litość. Dziś nadrabiamy
stracony czas. Po cierpieniach, jakie dałem ci już poznać, Maryja miała i te
[cierpienia]. A Ja wraz z Nią.
Moje spojrzenie czytało w sercu Judasza Iskarioty. Nikt nie powinien myśleć, że
Boża Mądrość nie była zdolna zrozumieć tego serca. Jednak, jak powiedziałem
Mojej Matce, trzeba nam go było. Biada mu za to, że był zdrajcą! Jednak był to
zdrajca, który – powtarzam to – był nam potrzebny. On nie był szczery. Był
przebiegły, chciwy, rozwiązły, był złodziejem. Z drugiej jednak strony – był
inteligentny i bardziej …Více
Maria Valtorta 239.
239. Podobenstvá o rybách a o perle, poklad starej a novej náuky
31. júl 1945
1 Všetci sa zišli v priestrannej hornej miestnosti. Prudká búrka prešla do vytrvalého dažďa, ktorý sa chvíľami zmierňuje, skoro až prestane, a potom sa náhle znova prudko spustí. Jazero dnes samozrejme nie je modré, ale žltasté, zbrázdené penou pri nárazoch vetra a lejaka, a olovnatosivé s bielou penou, keď lejak ustane. Z kopcov steká voda. Dažďom zmäknuté konáre sú ešte zohnuté, niektoré polámal vietor a visia zo stromov. Kopy lístia, strhaného krupobitím, lemujú ryhy potôčikov valiacich sa zo všetkých strán a špinavožlté vody sa spolu s lístím, kameňmi a zeminou splavenou zo svahov vlievajú do jazera. Je hmlisto, pod mrakom, ovzdušie je zelenasté.
V miestnosti pri okne s výhľadom na kopce sedia Mária s Martou a Magdalénou a ešte ďalšie dve ženy, o ktorých neviem presne, kto sú. Ale mám dojem, že Ježiš, Mária a apoštoli ich už poznajú, lebo sa tam cítia dobre. Určite lepšie než Magdaléna …Více
Maria Valtorta 66.
66. JEZUS PYTA MATKĘ O SWOICH UCZNIÓW
Napisane 13 lutego 1944. A, 1801-1805
Widzę dom w Nazarecie około dwie godziny po uprzednio opisanej scenie.
Rozpoznaję pomieszczenie, w którym nastąpiło pożegnanie. Wychodzi ono na
mały ogród, w którym wszystkie drzewa są pokryte liśćmi.
Jezus jest z Maryją. Siedzą blisko siebie na kamiennej ławie przysuniętej do
domu. Wydaje się, że jest po kolacji. Wszystkie inne osoby, ktokolwiek to był,
już odeszły i nikogo nie widzę. Matka i Syn rozkoszują się miłą rozmową. Głos
wewnętrzny mówi mi, że jest to jedna z pierwszych wizyt Jezusa w Nazarecie,
po [Jego] Chrzcie, poście na pustyni i przede wszystkim po zgromadzeniu
apostołów. Jezus opowiada Matce o pierwszych dniach głoszenia Dobrej
Nowiny, o pierwszych zdobytych sercach. Maryja chłonie każde słowo z ust
Swego Jezusa. Jest bledsza, szczuplejsza, tak jakby w ostatnim czasie cierpiała.
Pod Jej oczyma rysują się dwie sine obwódki jak u kogoś, kto wiele rozmyślał i
płakał. Teraz jednak jest …Více
Maria Valtorta: Evanjelium, ako mi bylo odhalené 238.
238. Príchod Panny Márie s Máriou z Magdaly za búrky do Kafarnauma
30. júl 1945
1 „Dnes bude asi búrka, Učiteľ. Vidíš tam tie olovené mraky, ako sa približujú spoza Hermonu? A vidíš, ako sa vlní jazero? Cítiš, ako sa závany severného vetra striedajú s návalmi horúcich prúdov južného vetra? Vzdušný vír je jasným znamením búrky."
„O aký čas, Šimon?"
„Prv než sa skončí prvá hodina dňa. Pozri, ako sa rybári náhlivo vracajú. Počujú hučať jazero. Onedlho bude aj ono olovené, neskôr sčernie ako smola a potom začne zúriť."
„No vyzerá také pokojné!" povie neveriaco Tomáš.
„Ty rozumieš zlatu a ja vode. Bude tak, ako hovorím. Ani jedna búrka nepríde náhle. Pripravuje sa jasnými znameniami. Voda na povrchu je pokojná, sotva sa trocha vlní, akoby zo žartu. No keby si bol na loďke! Cítil by si, ako tisíce úderov naráža do kýlu a čudne otriasa loďkou. Dolu už voda vrie. Čaká na znamenie z oblohy, a potom uvidíš...! Počká, kým sa severný vietor prepletie s južným! A potom...! …Více
Maria Valtorta 65.
65. JEZUS W DOMU ALFEUSZA I W SWOIM DOMU
Napisane 7 lutego 1945. A, 4411-4425
Jezus znajduje się ze Swymi [uczniami] pośród pięknych pagórków Galilei. Choć
zbliża się zmierzch, słońce jest jeszcze wysoko nad horyzontem. Aby przed nim
się schronić, wędrowcy idą pod drzewami. Prawie zawsze są to drzewa oliwne.
«Za tym wzgórzem jest Nazaret – mówi Jezus. – Kiedy tam dojdziemy,
rozdzielimy się. Juda i Jakub pójdą zaraz do ojca, jak tego pragnie ich serce.
Piotr i Jan dadzą jałmużnę ubogim, którzy z pewnością są przy źródle. Ja wraz z
innymi pójdę do domu na posiłek, a potem pomyślimy o odpoczynku.»
«Pójdziemy do dobrego Alfeusza. Obiecaliśmy mu to zeszłym razem. Ale ja
pójdę tylko po to, by go powitać, bo łóżko oddaję Mateuszowi, który nie jest
jeszcze przyzwyczajony do spania na twardym [posłaniu]» – mówi Filip.
269
«Nie, nie ty, przecież jesteś starszy. Nie pozwolę na to. Miałem aż do dziś
wygodne łóżko, ale jakie piekielne sny! Wierz mi, teraz kiedy mam pokój [w
sercu], …Více